Kończy się rok 2023. Czas na podsumowanie. Ten rok był dla mnie szczodry, jeśli chodzi o wydarzenia związane z moją twórczością i działalnością. Pod własną marką wydałem moją najnowszą powieść Usłyszeć: Mamo!. Jej premiera miała miejsce na początku lipca w trakcie I Ogólnopolskich Targów Książki Wydawców Niezależnych, które zorganizowane zostały staraniem Miejskiej Biblioteki Publicznej w Rudzie Śląskiej. W pięknych ponadstuletnich wnętrzach Stacji-Biblioteka rozstawione były stoliki 16 pisarzy, a w auli odbywały się spotkania i panele dyskusyjne.
Oprócz własnych książek w tym roku wydałem również zbiór wierszy Słoń zjadł kapelusz Justyny Karolak i powieść Katarzyny Anny Urbanowicz Taniec kury.
Jesienią moje opowiadanie zatytułowane Wycieczka do Lubartowa ukazało się w antologii Gdzie fikcja spotyka się z rzeczywistością. Biblioteka wydanej przez Miejską Bibliotekę Publiczną w Lubartowie. Z tej okazji ja i pozostali autorzy uczestniczyliśmy w spotkaniu promującym tę książkę.
W trakcie całego roku wziąłem udział w kilku targach książki, swoje stoisko miałem także na trzech jarmarkach. To były świetne okazje do spotkań i rozmów z czytelniczkami i czytelnikami. Takie wydarzenia są dla mnie wspaniałą inspiracją przy pisaniu nowych tekstów.
Ponadto redagowałem i wykonałem korektę kilku książek innych autorów.
Rok 2023 zakończył się dla mnie bardzo smutnym wydarzeniem. Zmarł niezwykle ważny dla mnie człowiek – Dariusz Jezierski, reżyser, tłumacz, człowiek teatru. Jego przedstawienia oglądałem zawsze z ogromną uwagą, bo też były wysokiej klasy. O niektórych z nich pisałem na moim blogu. Były to Trzy kobiety, Aparat, który dała mi matka i Kobiety Bergmana. Z ogromnym żalem pożegnam Go 30 grudnia. Darkowi zawdzięczam to, ze jestem dziś pisarzem z dorobkiem czterech powieści i zbioru opowiadań. To On kilka lat temu powiedział mi: „Janusz, ty masz takie lekkie pióro. Weź się za pisanie prozy”. Darku, wziąłem się i dziękuję Ci za tamte słowa i wiele przyjacielskich rozmów i spotkań.
W nadchodzącym roku 2024 chciałbym wydać kolejny zbiór wierszy oraz nową powieść o roboczym tytule Szklany sufit. To będzie historia syna i synowej głównego bohatera mojej debiutanckiej powieści Mój drugi brzeg.
W głowie tli mi się jeszcze kilka innych ambitnych zamierzeń okołoliterackich, ale na razie cicho-sza.
Mam nadzieję, że wystarczy mi czasu i energii na realizację tych wszystkich planów.
A czytelnikom mojego bloga życzę wszelkiej pomyślności w nowym 2024 roku! Niech się Wam darzy!
Wykorzystałem grafikę Mohameda Hassana z Pixabay
32 views
Polish